Mops dofinansowanie do aparatu słuchowego – jak uzyskać pomoc?

Tak, Miejski Ośrodek Pomocy Społecznej przyznaje dofinansowanie do zakupu aparatu słuchowego – warunkiem jest posiadanie orzeczenia o niepełnosprawności oraz bazowej refundacji z Narodowego Funduszu Zdrowia. Wysokość wsparcia z MOPS zależy od sytuacji dochodowej i dostępnych w danym roku środków. Ze względu na złożoność formalną tego procesu, przygotowaliśmy szczegółowe zestawienie kroków i wymagań.

Czym jest dofinansowanie z MOPS do aparatu słuchowego?

Miejski Ośrodek Pomocy Społecznej działa jako pośrednik w dystrybucji pieniędzy pochodzących z Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych. Refundacja udzielana przez tę instytucję ma charakter dodatkowy, co oznacza, że jej otrzymanie jest możliwe dopiero po formalnym przyznaniu podstawowej kwoty przez NFZ. W dużych miastach na prawach powiatu zadania z zakresu rehabilitacji społecznej najczęściej realizuje właśnie MOPS lub MOPR.

Kwota dofinansowania jest zmienna i nie stanowi stałego odsetka od ceny aparatu. Decyzja urzędnika zależy od łącznego dochodu przypadającego na członka rodziny oraz od wysokości puli środków przyznanej placówce na dany rok kalendarzowy. Co do zasady obowiązuje wymóg, by przeciętny miesięczny dochód nie przekraczał 50% przeciętnego wynagrodzenia na osobę w rodzinie, a 65% przeciętnego wynagrodzenia w przypadku osoby samotnie gospodarującej. W praktyce oznacza to, iż im niższe dochody gospodarstwa domowego, tym korzystniejsza decyzja.

Wniosek o refundację składa się po uzyskaniu skierowania od lekarza specjalisty. Nie istnieje jeden ogólnokrajowy formularz, dlatego druk należy pobrać ze strony internetowej właściwego MOPS-u lub odebrać go w siedzibie placówki. Pracownicy wyspecjalizowanych gabinetów protetycznych często oferują bieżącą pomoc w gromadzeniu tych zaświadczeń.

Jakie dokumenty trzeba przygotować dla MOPS?

Kompletność zgromadzonych załączników przesądza o tempie rozpatrywania sprawy przez urzędnika. Poniżej znajduje się pełen wykaz elementów, które należy dostarczyć do właściwego terytorialnie ośrodka:

• poprawnie wypełniony wniosek o dofinansowanie zakupu przedmiotu ortopedycznego,
• zaświadczenie o średnim miesięcznym dochodzie netto przypadającym na jedną osobę w rodzinie,
• kserokopia orzeczenia o stopniu niepełnosprawności lub równoważnego dokumentu potwierdzającego grupę inwalidzką,
• kserokopia zlecenia lekarskiego na aparat słuchowy, zrealizowanego lub gotowego do realizacji w ramach limitu NFZ,
• faktura pro forma, kosztorys lub rachunek określający całkowity koszt wybranego urządzenia,
• numer konta bankowego w celu przekazania zwrotu należności.

Całość składa się osobiście w wyznaczonym dziale, wysyła pocztą lub doręcza drogą elektroniczną przez platformę usług publicznych. Organ ma zazwyczaj 30 dni na wydanie decyzji od momentu zarejestrowania dokumentacji bez braków formalnych. W razie urzędowego negatywnego rozstrzygnięcia spowodowanego wyczerpaniem tegorocznych środków, wnioskodawca ponawia procedurę po kolejnym przypływie gotówki z PFRON.

Różnica między refundacją z MOPS, PCPR i NFZ

Podstawowa ścieżka wsparcia finansowego przy zakupie aparatu zawsze wiedzie przez Narodowy Fundusz Zdrowia. Każda osoba ubezpieczona może liczyć na kwotę bazową: dla osoby dorosłej refundacja wynosi 1500 zł przy udziale własnym pacjenta wynoszącym 30% ceny zakupu, natomiast dla dzieci i uczącej się młodzieży do 26. roku życia limit to 3000 zł bez wymaganej dopłaty. Obustronny niedosłuch uprawnia do podwojenia tych limitów.

Gdyby pacjent zakończył starania na tym etapie, musiałby pokryć samodzielnie wyraźną część kosztów nowoczesnego cyfrowego aparatu. Kolejnym szczeblem jest więc instytucja powiatowa lub miejska. Mieszkańcy miast na prawach powiatu, np. Torunia, Włocławka czy Bydgoszczy, kierują się do oddziałów MOPS/MOPR. Osoby z mniejszych ośrodków składają analogiczny wniosek w Powiatowym Centrum Pomocy Rodzinie.

Zarówno MOPS, jak i PCPR zwracają część poniesionych kosztów, lecz nie można uzyskać dwóch odrębnych refundacji na ten sam sprzęt.

Różnicą jest przede wszystkim kryterium dochodu: urzędnicy PCPR rzadziej badają próg finansowy, ale za to sztywniej trzymają się wąskich stawek wyznaczonych na poziomie danego województwa. MOPS z kolei podchodzi bardziej elastycznie i może pomniejszyć podwyższoną kwotę zwrotu o zbyt wysoki dochód w przeliczeniu na głowę mieszkańca.

Szczególne grupy uprzywilejowane w dofinansowaniu

Ustawodawca przewidział kilka ścieżek preferencyjnych adresowanych do konkretnych odbiorców końcowych. Przede wszystkim całkowitym brakiem udziału własnego objęci są inwalidzi wojenni, inwalidzi wojskowi oraz osoby represjonowane. W ich przypadku aparat na przewodnictwo powietrzne, w kwocie granicznej 1500 zł, wydawany jest bez obowiązkowej odpłatności ze strony pacjenta co 5 lat.

Zdecydowanie najszerszy zakres refundacji przysługuje dzieciom oraz młodzieży do ukończenia dwudziestego szóstego roku życia. Poza kwotą 3000 zł na pojedynczy aparat na przewodnictwo powietrzne państwo refunduje również o wiele droższe systemy wspomagające słyszenie FM – tu limit sięga 5500 zł, choć w tym przypadku pojawia się udział własny w wysokości 30%. Wdrożenie takiego systemu bywa rewolucyjne dla ucznia w hałaśliwym środowisku klasy szkolnej.

Znaczącą korzyść odczuwają także dorośli z umiarkowanym i znacznym stopniem niepełnosprawności, którzy wcześniej nigdy nie występowali o podobną dotację. W wielu samorządach aplikacje od tych grup rozpatrywane są priorytetowo podczas komisyjnego podziału środków. Jeżeli funduszy w budżecie jest niewiele, wnioski od takich właśnie osób trafiają na szczyt listy rankingowej.

Jak wygląda procedura krok po kroku?

Ścieżka administracyjna bywa żmudna, jednak zachowanie odpowiedniej chronologii działań pozwala uniknąć odrzucenia dokumentów z powodów formalnych. Na samym początku należy zgłosić się do certyfikowanego protetyka słuchu, który przeprowadza nieodpłatne badanie. Protetyk wydaje odpis badania i kieruje pacjenta do lekarza POZ po skierowanie do laryngologa.

Specjalista laryngolog, po stwierdzeniu ubytku słuchu, wystawia elektroniczne zlecenie na wyrób medyczny. Dokument ten zostaje natychmiast odnotowany w systemie e-ZWM. Protetyk odbiera zlecenie i oblicza, o ile NFZ obniża finalny koszt wybranego urządzenia. W tym momencie pacjent płaci różnicę i otrzymuje fakturę.

Mając w ręku fakturę, dowód konfiguracji NFZ oraz orzeczenie o niepełnosprawności, petent udaje się do okienka MOPS-u z gotowym wnioskiem i deklaracją dochodową. Dopiero po wydaniu pisemnej zgody i podpisaniu umowy cywilnoprawnej można oczekiwać zwrotu gotówki. Wypłata następuje po przedłożeniu urzędnikom potwierdzenia całkowitych kosztów przedsięwzięcia.

Całość procesu, od badania do uzyskania dopłaty na rachunek bankowy, trwa zwykle od kilku tygodni do ponad dwóch miesięcy. Wszystko zależy od szybkości kolejek do laryngologa oraz od daty posiedzeń komisji rozpatrującej wnioski o przyznanie środków z PFRON.

Inne źródła, po które warto sięgnąć

Oprócz instytucji państwowych istnieją także fundacje prywatne oraz programy celowe korporacji, które dofinansowują aparaty zwłaszcza osobom w wyjątkowo trudnym położeniu. Środki na ten cel regularnie wypłacają duże podmioty, w tym m.in. Fundacja Polsat czy Fundacja TVN. Liczą się tu nie tylko niskie dochody, ale też szczególna sytuacja życiowa, jak nagła utrata słuchu w wypadku komunikacyjnym.

Zakłady pracy chronionej (ZPCH) oraz duże przedsiębiorstwa międzynarodowe często posiadają własne fundusze socjalne, z których można refundować przedmioty ortopedyczne. Dodatkowym atutem jest fakt, iż pracownicy takich firm nie zawsze przechodzą tak rygorystyczną weryfikację kryterium dochodowego. Wystarczy regulaminowy zapis o pomocy niepełnosprawnym członkom załogi.

Wreszcie istnieje możliwość skorzystania z grantów kierowanych do wąskich grup społecznych. Przykładem są tutaj fundacje pomagające kombatantom i ofiarom represji historycznych. Wszędzie punktem wyjścia pozostaje jednak wcześniej zdobyte potwierdzenie ubytku słuchu oraz kod refundacyjny nadany przez NFZ.

Kompletna dokumentacja NFZ otwiera pacjentowi dostęp do wszystkich kolejnych możliwości dofinansowania – bez niej żadna instytucja nie rozpocznie procedury.